„Znieczulenie” – czy warto obejrzeć nowy polski serial medyczny?

„Znieczulenie” (Polska 2026) to całkiem niezły polski serial medyczny, który ma kilka mocnych stron, ale również problemy, przez które trudno uznać go za naprawdę udaną produkcję. Ośmioodcinkowa historia w reżyserii Łukasza Ostalskiego przyciąga przede wszystkim ciekawym punktem wyjścia, niezłą obsadą i próbą poruszenia ważnych społecznie tematów.

Głównym bohaterem jest Dawid Łazarz (Leszek Lichota), ceniony neurochirurg, który po nieudanej operacji i śmierci pacjenta opuszcza warszawską klinikę i trafia do szpitala powiatowego. To oczywiście początek kolejnych komplikacji, zarówno zawodowych, jak i osobistych. Serial próbuje połączyć opowieść o pracy lekarzy z problemami społecznymi, w tym sytuacją imigrantów, konfliktami i ludzkimi dramatami.

Na plus z pewnością obsada. Leszek Lichota dobrze odnajduje się w roli głównego bohatera, a towarzyszą mu m.in. Karolina Gruszka, Aleksandra Popławska, Dorota Kolak, Krzysztof Stelmaszyk, Mariusz Bonaszewski i Magdalena Koleśnik. 

Niestety, scenariusz nie zawsze dotrzymuje kroku aktorom. Największym problemem jest nagromadzenie nieszczęść, które spotykają głównych bohaterów. Rozumiem, że serial dramatyczny potrzebuje emocji i konfliktów, ale tutaj momentami twórcy wyraźnie przesadzają. Kiedy niemal każda kolejna historia przynosi następny dramat, trudno traktować to wszystko poważnie.

Jeszcze gorzej wypadają niektóre rozwiązania fabularne. Infantylność scenariusza bywa wręcz zaskakująca, szczególnie gdy twórcy próbują wchodzić w obszary, na których najwyraźniej nie czują się zbyt pewnie. Szczególnie razi kompletna nieznajomość zasad postępowania karnego. Jeżeli ktoś decyduje się wprowadzać do serialu wątki kryminalno-prawne, powinien przynajmniej zadbać o podstawową wiarygodność przedstawianych procedur. Tutaj momentami trudno przymknąć na to oko. Ale to całkiem niezły serial, który warto zobaczyć.