sobota, 31 października 2026

"Akcja pod Arsenałem” – historia, o której nie wolno zapomnieć

"Akcja pod Arsenałem” (Polska 1977) to bardzo dobry film historyczny, który przypomina o jednym z najważniejszych i najbardziej symbolicznych wydarzeń polskiego podziemia w czasie II wojny światowej. Opowieść o odbiciu Jana Bytnara „Rudego” z rąk gestapo jest przede wszystkim historią przyjaźni, odwagi i niezwykłej determinacji młodych ludzi, którzy w okupowanej Warszawie postanowili walczyć o swoich przyjaciół i ojczyznę.

czwartek, 29 października 2026

Pięć dolarów i wyrok na całe życie

Są takie filmy, które nie potrzebują super efektów specjalnych żeby zrobić na widzu wrażenie. Wystarczy mocna historia, świetne aktorstwo i temat, który zostaje w głowie długo po napisach końcowych. „Morderstwo pierwszego stopnia” (Murder in the First Francja, USA 1995) Marca Rocco to bardzo dobre kino sądowe, ale również przejmujący dramat o tym, jak łatwo system może odebrać człowiekowi godność.

Henri Young trafia do Alcatraz za kradzież pięciu dolarów. To, co dzieje się z nim za murami więzienia, prowadzi do tragedii i procesu, który staje się czymś więcej niż p

wtorek, 27 października 2026

Dystopia, czyli kiedy szpieg zostaje wicepremierem

Vincent V. Severski, były oficer polskiego wywiadu od lat udowadnia, że potrafi przekuć zawodowe doświadczenie w całkiem niezłą literaturę sensacyjną. A przy okazji przypomnieć, że największe zagrożenia niekoniecznie przychodzą do nas z karabinem w ręku. Czasem wystarczy odpowiedni człowiek na odpowiednim stanowisku.
 

"Dystopia” (Czarna Owca 2023) to czwarty tom cyklu „Sekcja”, a zarazem finał historii, w której stawką jest nie tylko bezpieczeństwo Polski, lecz także przyszłość całego międzynarodowego porządku. I nie jest to przesada, bo Severski nie bawi się w półśrodki.

Jerzy Kaziura, agent GRU, trafia na szczyty polskiej władzy. Konrad Wolski, Marcel Cichy, Roman Leski i Zofia Winiarska zostają aresztowani, Agencja Wywiadu przestaje istnieć, a w państwie narasta chaos. Wydawałoby się, że sytuacja nie może być gorsza. Ale przecież gdy do gry wchodzą rosyjskie służby, zawsze można jeszcze podnieść poprzeczkę. W cieniu politycznych rozgrywek Sara, Monika i Maria próbują uwolnić przyjaciół i pokrzyżować plany przeciwnika. Brzmi jak materiał na solidny thriller? Oczywiście. I właśnie w takich historiach Severski czuje się najlepiej.

sobota, 17 października 2026

„Zwierzęta” – Ben Affleck i niewykorzystana szansa

Ben Affleck to facet, który ma na koncie kilka naprawdę dobrych filmów. Jako reżyser potrafił już udowodnić, że zna się na swoim fachu. „Gdzie jesteś, Amando?”, „Miasto złodziei” czy „Operacja Argo” to wystarczające powody, żeby traktować go poważnie. Dlatego tym bardziej szkoda, że jego najnowsze „Zwierzęta” (Animals USA 2026) przypominają, że nawet uznany twórca może czasami wypuścić z klatki wyjątkowo niemrawego potworka. 

środa, 14 października 2026

„Dziwne zbiory” – dobry horror, który udaje prawdziwy dokument

Lubię horrory, które próbują zrobić coś trochę inaczej niż cała reszta. Nie zawsze musi być oryginalnie, nie każdy film musi odkrywać Amerykę, ale fajnie, kiedy twórcy mają na siebie jakiś pomysł. W przypadku „Dziwnych zbiorów” (Strange Harvest USA 2024) Stuarta Ortiza to właśnie forma opowiadanej historii okazała się jednym z największych atutów. Dostałem horror, który wciągnął mnie na tyle, że z przyjemnością śledziłem kolejne etapy tej dość makabrycznej opowieści.

Punktem wyjścia jest śledztwo w sprawie seryjnego mordercy znanego jako Mr. Shiny. Policjanci próbują ustalić, kto stoi za brutalnymi zbrodniami, a my poznajemy historię za pośrednictwem wywiadów, materiałów policyjnych, nagrań i rekonstrukcji wydarzeń. Wszystko przypomina dokument kryminalny, których ostatnio nie brakuje na platformach streamingowych. Tyle że tutaj sprawy dość szybko zaczynają przybierać coraz dziwniejszy obrót.

I właśnie ta konwencja najbardziej mi się spodobała. „Dziwne zbiory” nie są kolejnym horrorem, w którym bohaterowie biegają po ciemnym domu, a widz czeka, aż coś wyskoczy zza drzwi. Ortiz próbuje przekonać nas, że oglądamy prawdziwe śledztwo, a kolejne materiały pozwalają lepiej poznać sprawę. Oczywiście, prędzej czy później przypominamy sobie, że to jednak film fabularny, ale przez sporą część seansu ta zabawa w dokument działa całkiem dobrze.

Co ważne, twórca nie zatrzymuje się na historii o psychopacie, który morduje kolejne ofiary. Z czasem pojawiają się elementy okultystyczne i nadnaturalne, a cała sprawa robi się jeszcze bardziej niepokojąca. Nie będę zdradzał szczegółów, bo najlepiej samemu przekonać się, w jakim kierunku zmierza ta historia. Powiem tylko, że takie połączenie kryminału z horrorem ma sens, choć nie wszystkie pomysły Ortiza przekonały mnie w równym stopniu.

Oczywiście, nie jest to film bez wad. Momentami widać ograniczenia budżetowe, a niektóre efekty specjalne mogłyby wyglądać lepiej. Mam też wrażenie, że finał nie wykorzystuje całego potencjału opowiedzianej historii. Szkoda, bo wcześniej film potrafi naprawdę zainteresować i sprawić, że chce się poznać dalszy ciąg tej makabrycznej układanki.

Jeśli lubicie horrory stylizowane na prawdziwe dokumenty, opowieści o seryjnych mordercach i produkcje, w których rzeczywistość stopniowo ustępuje miejsca czemuś znacznie bardziej pokręconemu, możecie śmiało dać temu filmowi szansę.

środa, 7 października 2026

„Między kibolami” Billa Buforda – brutalny świat stadionowych bandytów i neonazistów | Recenzja książki

Są książki o piłce nożnej, po których człowiek ma ochotę od razu obejrzeć mecz. Są też takie, po których zaczyna się zastanawiać, po co właściwie ludzie chodzą na stadiony. „Między kibolami” (Among The Thuds) Billa Buforda (Wydawnictwo Cyranka 2021) należy zdecydowanie do tej drugiej kategorii.

To nie jest łatwa książka. Momentami czyta się ją naprawdę ciężko. Nie dlatego, że Buford pisze źle. Wręcz przeciwnie. Problemem jest to, co opisuje. A opisuje świat stadionowych bandytów, w którym mecz piłkarski jest często tylko pretekstem do przemocy, bijatyk i demonstracji siły.

poniedziałek, 5 października 2026

„Szeptacz” – Robert De Niro w horrorze, który mógł przestraszyć bardziej

Lubię horrory, w których punkt wyjścia jest prosty, ale niepokojący. Dziecko znika bez śladu. Ojciec zaczyna szukać odpowiedzi. W tle pojawia się seryjny morderca, który odsiaduje wyrok, a mimo to ktoś najwyraźniej kontynuuje jego dzieło. Do tego Robert De Niro i tajemniczy Szeptacz, którym od lat straszy się dzieci. Trudno się na to nie skusić.

I „Szeptacz” (The Whisper Man USA, Wielka Brytania 2026) rzeczywiście okazał się całkiem niezłym horrorem. Tylko że cały czas miałem wrażenie, że mógł być znacznie lepszy. Najbardziej podobała mi się atmosfera. Film nie pędzi od jednej sceny straszenia do drugiej. Zamiast tego buduje napięcie i powoli odsłania kolejne elementy historii. Jest mrocznie, jest kilka naprawdę dobrych momentów i przede wszystkim jest poczucie, że za tym wszystkim kryje się coś znacznie gorszego, niż początkowo się wydaje.

Szukaj na tym blogu

Archiwum bloga