Postanowiłem w końcu zmierzyć się z twórczością Remigiusza Mroza. Tak się jakoś złożyło, że mimo ogromnej popularności autora nie przeczytałem dotąd żadnej jego książki. Na pierwszy ogień poszła „Czarna Madonna” (Wydawnitwo Czwarta strona 2017). I muszę przyznać, że było to spotkanie dość osobliwe.
Początek nie nastrajał mnie specjalnie optymistycznie. Miałem sporo zastrzeżeń, a kolejne wydarzenia i rozwiązania fabularne momentami wywoływały raczej niedowierzanie niż napięcie. Niektóre pomysły wydawały mi się tak absurdalne, że trudno było traktować je całkiem poważnie. Zastanawiałem się nawet, czy dam radę dotrwać do końca.
