Punktem wyjścia jest śledztwo w sprawie seryjnego mordercy znanego jako Mr. Shiny. Policjanci próbują ustalić, kto stoi za brutalnymi zbrodniami, a my poznajemy historię za pośrednictwem wywiadów, materiałów policyjnych, nagrań i rekonstrukcji wydarzeń. Wszystko przypomina dokument kryminalny, których ostatnio nie brakuje na platformach streamingowych. Tyle że tutaj sprawy dość szybko zaczynają przybierać coraz dziwniejszy obrót.
I właśnie ta konwencja najbardziej mi się spodobała. „Dziwne zbiory” nie są kolejnym horrorem, w którym bohaterowie biegają po ciemnym domu, a widz czeka, aż coś wyskoczy zza drzwi. Ortiz próbuje przekonać nas, że oglądamy prawdziwe śledztwo, a kolejne materiały pozwalają lepiej poznać sprawę. Oczywiście, prędzej czy później przypominamy sobie, że to jednak film fabularny, ale przez sporą część seansu ta zabawa w dokument działa całkiem dobrze.
Co ważne, twórca nie zatrzymuje się na historii o psychopacie, który morduje kolejne ofiary. Z czasem pojawiają się elementy okultystyczne i nadnaturalne, a cała sprawa robi się jeszcze bardziej niepokojąca. Nie będę zdradzał szczegółów, bo najlepiej samemu przekonać się, w jakim kierunku zmierza ta historia. Powiem tylko, że takie połączenie kryminału z horrorem ma sens, choć nie wszystkie pomysły Ortiza przekonały mnie w równym stopniu.
Oczywiście, nie jest to film bez wad. Momentami widać ograniczenia budżetowe, a niektóre efekty specjalne mogłyby wyglądać lepiej. Mam też wrażenie, że finał nie wykorzystuje całego potencjału opowiedzianej historii. Szkoda, bo wcześniej film potrafi naprawdę zainteresować i sprawić, że chce się poznać dalszy ciąg tej makabrycznej układanki.
Jeśli lubicie horrory stylizowane na prawdziwe dokumenty, opowieści o seryjnych mordercach i produkcje, w których rzeczywistość stopniowo ustępuje miejsca czemuś znacznie bardziej pokręconemu, możecie śmiało dać temu filmowi szansę.
Posty
