"Czerwone maki” – brutalna prawda o Monte Cassino. Recenzja filmu

Są filmy, które ogląda się z poczuciem przygody, są też takie, po których człowiek przez chwilę siedzi w ciszy. "Czerwone maki” (Polska 2024) należą do tej drugiej kategorii. To kino brutalne, momentami wręcz bezlitosne – i chyba właśnie takie musiało powstać, jeśli ktoś chciał naprawdę pokazać, czym była bitwa o Monte Cassino.

Bo gdy dziś słyszymy pieśń Czerwone maki na Monte Cassino, często traktujemy ją jak jeden z wielu wojennych symboli. Patetyczną melodię z akademii szkolnych i uroczystości państwowych. Tymczasem film pokazuje coś znacznie bardziej niewygodnego: dlaczego słowa o makach, które "zamiast rosy piły polską krew", nie są poetycką metaforą, lecz niemal reporterskim opisem.

Powrót Belfra

Wszyscy przestrzegali mnie przed drugim sezonem Belfra (Polska 2017) serialu telewizji Canal Plus, a o dziwo, mnie kontynuacja podobała się bardziej się podobała niż pierwsza część (czytaj recenzję). Tym razem akcja dzieje się w jednej ze społecznych szkół średnich w Wrocławiu, mieście bardzo mi bliskim, w którym spędziłem 19,5 roku swojego życia! 

Już sama końców sezonu pierwszego jasno pokazywała, że będzie kontynuacja, a nauczyciel Paweł Zawadzki (dobra rola Macieja Stuhra - Bad Boy, Czerwony kapitan, Glina, Pokłosie, Drogówka, Wałęsa. Człowiek z nadziei, Polityka) będzie musiał wyjaśnić sprawę zniknięć uczniów pewnego wrocławskiego liceum.