„Pierścionek z orłem w koronie” – niedoceniony film o Powstaniu Warszawskim, który warto obejrzeć

Co roku, gdy zbliża się rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, wracają przede wszystkim dwa tytuły – „Kanał” i „Miasto 44”. Tymczasem istnieje jeszcze jeden film, który zdecydowanie zasługuje na przypomnienie. To „Pierścionek z orłem w koronie” Andrzeja Wajdy z 1992 roku. Nie opowiada on jednak o samych walkach na ulicach Warszawy. Znacznie bardziej interesuje go pytanie, co stało się z powstańcami wtedy, gdy ucichły strzały.

To właśnie dlatego ten obraz pozostaje tak ważny. Pokazuje dramat ludzi, którzy przeżyli piekło Powstania, ale nie mogli odnaleźć się w nowej, komunistycznej Polsce. Powstanie się skończyło. Wojna dla bohaterów – nie.

Filmy o Powstaniu Warszawskim: Wstrząsający Kanał

Ale ciężko się ogląda ten film. Ciężko do niego wracać. Nie wiem, czy jest lepszy film o Powstaniu Warszawskim. Oczywiście trzeba pamiętać, że Kanał Andrzeja Wajdy powstawał w 1957 roku, w czasach komunistycznej Polski, której polscy partyjni aparatczycy i ich sowieccy zwierzchnicy nie patrzyli przychylnym okiem. 

I tak trzeba ten film oglądać. Propagandę odsiewać i patrzeć na dramat powstańców. Film opowiada nam o ostatnich dniach Powstania Warszawskiego. Jeden z oddziałów Armii Krajowej dostaje rozkaz przebicia się z Mokotowa na Śródmieście. Jeszcze się bronią, jeszcze odpierają ataki Niemców, którzy korzystają z czołgów, samolotów, artylerii, a także morderczych "goliatów".

Wstrząsający film: Katyń

Pamiętam, jak pierwszy raz oglądałem film "Katyń" (Polska 2007) Andrzeja Wajdy w kinie. Zrobił na mnie wstrząsające wrażenie. Ale kolejne seanse, tym razem w telewizji, także były poruszające. Właśnie mijają 83 lata odkąd Sowieci wymordowali ponad 20 tysięcy Polaków... 

Do dziś mam przed oczami sceny egzekucji polskich żołnierzy. Pojedyncze strzały w głowę i ciała wpadające do wykopanych wcześniej dołów. Cisza i strzał i uderzenie ciała o ziemię, cisza i strzał i uderzenie ciała o ziemię, cisza i strzał i uderzenie ciała o ziemię...

Wałęsa. Człowiek z nadziei. Film, który trzeba obejrzeć

Jakoś zwlekałem z obejrzeniem filmu Andrzeja Wajdy (Polska 2013) spodziewając się gniota, ale niesłusznie. Opowieść o Lechu Wałęsie jest naprawdę, pod względem dramaturgicznym, bardzo dobra. Do tego muzyka, która wywołuje dreszcze i jakoś mi pasuje do tego filmu. 

Każdy ma prawo do swojego zdanie o Lechu Wałęsie, ale nie o tym chce pisać, bo to jednak blog o filmach a nie o historii 8-) Niemniej jednak trzeba przyznać, że Wajda ze scenarzystą Januszem Głowackim odwalili dobrą robotę. Film postanowiłem zobaczyć przy okazji kolejnej rocznicy podpisania porozumień sierpniowych w 1980 roku.